Odniesienie do Królów I 21:4

וַיָּבֹא֩ אַחְאָ֨ב אֶל־בֵּית֜וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֗ף עַל־הַדָּבָר֙ אֲשֶׁר־דִּבֶּ֣ר אֵלָ֗יו נָבוֹת֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔י וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לְךָ֖ אֶת־נַחֲלַ֣ת אֲבוֹתָ֑י וַיִּשְׁכַּב֙ עַל־מִטָּת֔וֹ וַיַּסֵּ֥ב אֶת־פָּנָ֖יו וְלֹֽא־אָ֥כַל לָֽחֶם׃

Przybył tedy Ahab do pałacu swego zgnębiony i rozdrażniony z powodu odpowiedzi, jaką mu dał Jezreelczyk Nabot, gdy rzekł: Nie odstąpię ci spuścizny ojców moich! I położył się na łożu swojem, i odwrócił swe oblicze, i nie przyjął posiłku. 

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB